Chloë, magister doloris, gorliwa służebnica świętej inkwizycji i pokorna duchowa uczennica Armozela, Ad futuram rei memoriam.

Zgodnie z instrukcją iz zapałem odpowiadającym naszemu celowi, pragnę zgłosić nasze odkrycia po zebraniu zdeprawowanych umysłów setyjskich heretyków, których los został złożony w nasze ręce i życie, których starannie i trafnie zakończyliśmy z najwłaściwszą opieką duszpasterską.

Pierwotnym plugawym dogmatem setiańskiej herezji i ideą, która kształci wszystko, co postulują i czynią, jest wiara, że Bóg jest czysto duchowy i że Jego królestwo należy ściśle do sfery duchowej, podczas gdy świat doczesny i wszystko, co w nim jest, zostało rzekomo stworzone przez Diabła, którego nazywają Rex Mundi, aby zwabić dusze z nieba.

Dlatego postrzegają wszystko, co ma związek z tym światem, jako nieczyste, niemające żadnej wartości, w tym ich ziemskie życie i ciała. Setianie wierzą, że są wielokrotnie reinkarnowani na Ziemi, dopóki nie osiągną tego, co w ich wypaczonym umyśle jest równoznaczne z duchową doskonałością, pozwalającą im umrzeć po raz ostatni i uciec przed Stworzeniem, które postrzegają jako kakofonię Zła.

Ponadto wierzą, że w Królestwie Niebieskim wszystkie dusze są takie same, nie ma mężczyzn ani kobiet, w rzeczywistości nie ma ciał ani żadnej formy wizualnej. Podział ludzi na płcie jest tworem Diabła, a miłość cielesna jest ostateczną pułapką zastawioną w celu zepsucia ducha i utrzymania go na zawsze w jego uścisku. W ich oczach usuwanie wszelkich oznak podziału płciowego, a nawet brak szacunku dla własnego ciała w najbardziej zdeprawowany i odrażający sposób, jest postrzegane przez Setów jako próba zbliżenia się do Boga.

Odtąd, podsumowując ich skorumpowane i wypaczone przekonania, można stwierdzić, co następuje:
I. Wszystko na tym świecie jest nieczyste i stworzone przez Diabła.
II. Nic nie jest warte przyjemności
III. Nic nie jest warte ratowania
IV. Ta ziemska egzystencja nic nie znaczy i nie ma żadnej wartości
V. Im mniej ktoś przystosowuje się do życia na ziemi, tym bliżej jest Boga
VI. Poświęcenie własnego życia przybliża sethańską duszę o krok do powrotu do Nieba
VII. Samookaleczanie i znoszenie bólu jest wyrazem nienawiści do Rex Mundi i jego stworzenia, a tym samym formą kultu boskiego.

To lekceważenie Bożego stworzenia, skutkujące szalejącymi bandami wyżej wymienionych heretyków przecinających ziemie, siejącymi mordercze spustoszenie wszystkiego na ich drodze, musi zostać powstrzymane wszelkimi możliwymi środkami.

Jest zatem sprawą najwyższej wagi, aby Zakon w prowadzeniu dzieła Bożego nie był nękany przez światowe mocarstwa ani w jakikolwiek sposób hamowany przez jakąkolwiek władzę w sposób wyżej wspomniany i poprzez nasz dekret papieski, abyśmy mogli zagrozić wszystkim przeciwnikom kimkolwiek by nie byli, z ekskomuniką, zawieszeniem, interdyktem i jeszcze innymi straszniejszymi wyrokami, cenzurami i karami.

------------
List Inkwizytora Chloë do Wielkiego Inkwizytora Gaeune, dzień przed Mszą Wielkiego Wezwania 3901 AC, wzywający go do prawdziwego rozpalenia ognia pod setyjskimi heretykami.

Gaeune, Wielki Inkwizytorze, płomień gniewu Bożego, sługa papieskiej Glorii II, Ad futuram rei memoriam. Wypełniając wolę Papieża Glorii II z wielkim zapałem, jakiego wymaga duszpasterska troska, Kongregacja ds. Wygaszania Herezji zbadała naturę i niedawny wzrost heretyckiej deprawacji Setów w królestwie Anatolii oraz ich rolę w diabelskich wydarzeniach prowadzących do haniebnej i tchórzliwe morderstwo naszego dziewiątego odkupiciela, Loiosa.

Dzięki temu pobożnemu pragnieniu staraliśmy się naszym trudem wykorzenić wszelkie błędy, jakie napotkaliśmy wśród tych zagubionych dusz i używając motyki mądrego robotnika, gorliwości i oddania, jakie daje nam nasza wiara, walczyć z wypalonymi sercami które zostały utracone przez tę obrzydliwość.

Dzięki tym badaniom i nie bez wielkiego bólu dla nas samych, do naszych uszu dotarły rażące fakty dotyczące istnienia tego zakonu. W całej Anatolii, jej prowincjach, miastach, terytoriach, regionach i diecezjach, wiele osób każdej płci, nie dbając o własne zbawienie i porzucając Pax Dei, oddaje się zaklęciom, urokom i czarom oraz innym ohydnym przesądom i sortilèges. Zniewagi, zbrodnie i występki niszczą i niszczą potomstwo kobiet, źrebię zwierząt, płody ziemi, winogrona winorośli, owoce drzew, bydło, trzody, stada i zwierzęta wszelkiego rodzaju, także winnice i sady, łąki, pastwiska, żniwa, zboża i inne płody ziemi; że trapią i torturują straszliwymi bólami i udręką.
Pragnę zatem, co jest moim obowiązkiem, usunąć wszelkie przeszkody, które w jakikolwiek sposób przeszkadzają moim inkwizytorom w wykonywaniu ich urzędu, umożliwiając im wszelkimi niezbędnymi środkami zapobieganie rozprzestrzenianiu się skazy heretyckiej nieprawości i innego podobnego zła zarażanie ich na zgubę innych niewinnych, gorliwość religijna szczególnie nas pobudza, aby prowincje, miasta, diecezje, terytoria i miejsca wyżej wymienione we wspomnianych częściach Anatolii nie zostały pozbawione urzędu inkwizycji, który należy im się.

W tym celu proszę Stolicę Apostolską o wydanie dekretu na mocy jej apostolskiego autorytetu, aby wspomniani inkwizytorzy w tych regionach mogli wykonywać swój urząd inkwizycyjny bez uprzedzeń i mogli przystąpić do korekty, uwięzienia i ukaranie wyżej wymienionych osób za ich przewinienia i zbrodnie.
----
Raport Gaeune'a do Stolicy Apostolskiej wiosną 3899 A.C., rok po śmierci dziewiątego odkupiciela Loiosa z rąk książąt Anatolii i na początku wielkiego upadku.

Wieża wzywa i o północy łączę się z wiecznością. Mój zegar zostanie zwolniony po raz ostatni, a mój Mistrz ponownie rozpali nienasycone, nękające pragnienie, które rozpala moje śmiertelne ciało.

Obietnica zostaje spełniona.

Zanim zostałem wezwany. Moje nawiedzenie obdarzyło mnie wezwaniem głodu, rozkoszną pustką, która nigdy się nie zapełnia, pragnieniem, które nigdy nie jest zaspokojone, apetytem, który zakończył się dla moich sąsiadów i mojej rodziny. Moje dzieci. Zakończyła się historia Forest Green i jego mieszkańców, wszystkich, których kiedykolwiek znałem; Ci, którzy znali mnie jako swojego brata. A obżarstwo nigdy nie odpoczywa. Zanim znalazłem tu swoje miejsce, znalazłem wiele gospodarstw i wiosek, po których dziś nikt nie pamięta.

To jest błogość.

Gdy mijają ostatnie godziny mojego ziemskiego niespełnienia, zamykam oczy i rozglądam się po Bagnach. Kojące i rozkoszne dźwięki pożerania, gryzienia, zgrzytania i chrząknięć mężczyzn i kobiet wypełniających pragnienia miażdżącej duszy. Moje nozdrza wypełnia obrzydliwy zapach gnijącego mięsa, zgniłej zieleniny, pleśni i wilgoci.

To Elysian.

Wieża. Migocze. Wijące się robale i chrząszcze pełzające po mojej skórze promieniują nowym podnieceniem. Głębokie, miękkie, mokre i zgryźliwe odgłosy powolnego rozrywania ciał drudges można usłyszeć poprzez kakofonię słodkich i kojących krzyków. Wieża jest zapalona. Książę Lamalon ponownie chodzi po tej ziemi.

Już czas.

Gatekeeper Montel ~ Noc przed Wieczną Nocą

Świat Pax Dei - Zanurz się w alternatywnej rzeczywistości

Pax Dei i Verisimilitude

Czy jesteś, czy nie jesteś z tego świata?

„Pax Dei nie jest naszym światem. Nie jest kopią średniowiecznej Europy, ani geograficznie, ani pod względem krajów i lokalizacji. Jest to jedno z nieskończonych możliwych równoległych kreacji we wszechświecie rządzonym przez Bóstwo, które średniowieczny umysł uważał za rzeczywiste. Świat, który jest ze wszystkich stron naciskany przez wrogów Boskości i zawiera wszelkiego rodzaju istoty ukrywające się przed Boskością, Wrogiem poniżej lub jednym i drugim.

Tworząc scenerię i historię Pax Dei, stworzyliśmy dla siebie swego rodzaju piaskownicę. Zebraliśmy elementy i idee tego, co ludzie sądzili o życiu, wszechświecie i wszystkim innym we wczesnym średniowieczu, a potem… Trochę to potrząsnęliśmy.

Oznacza to, że wiele rzeczy, które widzisz na świecie, z pewnością zadzwoni, możesz pomyśleć, że wiesz, jak rzeczy się zachowują lub skąd pochodzą, i często będziesz miał rację. Ale też będziesz się często mylił”.

Inspiracja w Pax Dei

„Chcieliśmy stworzyć świat, w którym gracze mogliby żyć we względnym bezpieczeństwie, budować, hodować, zbierać plony, opiekować się zwierzętami i przeżywać przygody bez konieczności walki z innymi graczami na każdym kroku. Zdaliśmy sobie również sprawę, że aby świat był dynamiczny i przetrwał, od czasu do czasu musi dochodzić do konfliktów, a nawet wojen, które pociągają za sobą zniszczenia i brutalne ambicje. Umożliwia to Pax Dei, Boski Pokój. W świecie otoczonym przez złe istoty i ambitnych ludzi przebywanie pod czujnym okiem Boga pozwala uniknąć wszelkich konfliktów”.

Z samego świata

„Jeśli chodzi o oryginalne inspiracje dla gry, wydaje mi się, że pytaniem, które zapoczątkowało to wszystko, było wyobrażenie sobie świata wczesnośredniowiecznego, w którym, jak wierzyli ludzie, siły niebiańskie były realne i obecne, a legiony ciemności również były realne i obecne i aktywnie próbujące skorumpować świat od zewnątrz i od wewnątrz, a poza tym nadal masz wokół siebie stworzenia ze starożytnych mitów, starając się jak najlepiej nie dać się zmiażdżyć przez nadprzyrodzone moce.

Niezależnie od tego, czy ludzie wierzą w te rzeczy do dziś, sposób, w jaki zostało to wyrażone i opisane oraz sposób, w jaki te czynniki rządziły życiem w średniowieczu, sugeruje pod wieloma względami najlepszą grę RPG, w jaką kiedykolwiek grano, wraz ze ścisłym rozwojem postaci, magicznymi systemami, potworami, ciemnymi lochami, zabawnymi kostiumami, bohaterami i złoczyńcami oraz zamaskowanymi kaznodziejami z wielką laską i spiczastymi kapeluszami, twierdzącymi, że posiadają moc czynienia cudów.

Innym interesującym aspektem tej scenerii jest to, że w różnym stopniu ludzie znają lub słyszeli o różnych jej częściach. Zarówno z historii, jak i z kultury współczesnej. Filmy, obrazy, książki i gry, więc cokolwiek byśmy robili w takiej scenerii, miałoby tę zaletę, że nie musielibyśmy wyjaśniać wszystkiego aż do znudzenia w najdrobniejszych szczegółach. Stworzyłoby to, jak każda dobra sceneria, znajome tło dla wszelkich przygód rozgrywających się w świecie Pax Dei.

To właśnie oznacza „low fantasy”. Niczego tak naprawdę nie wymyślamy ani nie zmieniamy rdzenia ludzkiej natury, bierzemy podstawowe koncepcje, zasady i ograniczenia rzeczy takimi, za jakie je uważano, a następnie reorganizujemy zawartość, aby stworzyć żywy świat pełen cudów i tajemnic. To jest na przykład to, co Gra o Tron zrobiła bardzo dobrze, coś, co wszyscy uwielbialiśmy oglądać i uczyć się.

Warto tutaj zauważyć, że chociaż to ustawienie jest teraz daleko od nas, użycie elementów odnoszących się do tego okresu w naszej historii wymaga pewnego szacunku. Na przykład nie używamy niczego w ramach Pax Dei, co dotyka konkretnych podmiotów religijnych, które są nadal drogie ludziom. Byłoby to bardzo niewłaściwe. Ale wszystkie te rzeczy są częścią naszego wspólnego dziedzictwa intelektualnego i historycznego, zarówno naszego, jak i każdego innego. Traktujemy to poważnie, bez uprzedzeń i złośliwości oraz z całym szacunkiem, na jaki zasługuje.

Chcemy cieszyć się tym razem z wami wszystkimi, w najlepszy możliwy sposób.”

Z bajek i mitów

„Oprócz głównej sceny Boskości, demonologii, angelologii i całej reszty, nasze wspólne tło jest pełne jeszcze starszych, cudownych opowieści i baśni. Mity celtyckie, Kalevala, mroczne baśnie ruskie, anatolijskie i greckie historie ze starożytności, niesamowita flora mitologii perskiej i indyjskiej, i tak, nawet inne rzeczy. Jedyną rzeczą, która łączy świat Pax Dei bezpośrednio z miejscem w prawdziwym świecie, jest to, że kąt, z którego patrzymy na świat, znajduje się gdzieś w Europie”.

Społeczność graczy i zbieranie wiedzy

„Prawdopodobnie możemy to zrobić, ale ty możesz zrobić to lepiej!

Podobnie jak w przypadku całej zawartości w grze, chcemy, aby była w takiej formie, aby społeczność mogła w spójny sposób gromadzić i prezentować to, czego chce, na swoich własnych stronach społecznościowych, a wiedza nie jest inna. Jestem pewien, że jest wielu potencjalnych historyków, kartografów, archeologów i kronikarzy, którzy nie mogą się doczekać, by zanurkować i zabłysnąć w społeczności Pax Dei. Niektóre informacje, które możesz uzyskać, to oczywiście informacje o postaci i będziesz musiał je zdobyć osobiście, aby z nich skorzystać, ale wiele z tych informacji będzie dotyczyć graczy, rzeczy, których gracz może używać podczas poruszania się po świecie i korzystania z jego treści”.

Tło postaci w Pax Dei

Dziś jest jutrzejszym tłem.

Jednym z głównych dogmatów, jeśli chodzi o projektowanie historii i miejsca akcji w Pax Dei, jest to, że chociaż przeszłość musi należeć do nas, przyszłość musi należeć wyłącznie do ciebie. Zapewniamy piaskownicę, zbiór zasad i ograniczeń, w których istnieje świat, a w niej możesz być tym, kim chcesz.

Twój awatar w świecie rozpocznie się z czystą i pustą kartą, dając ci szansę całkowitego stworzenia i ukształtowania własnej reputacji oraz bycia tym, kim chcesz być w oczach innych graczy. I robisz to poprzez swoje słowa, działania, czyny i to, z kim się utożsamiasz w grze.

Chcesz być rolnikiem? Zostań rolnikiem. Czy chcesz być znany jako łowca demonów? Studiuj magię i zagłębiaj się w mroczne zakątki lochów świata. Czy chcesz być „Wybrańcem”? Rób rzeczy, dzięki którym inni gracze postrzegają cię jako kogoś wyjątkowego.

Twórcy w grze/Easter eggi

Kura to nie jajko. Jedynym pomnikiem, na którym nam zależy, jest uczynienie tej naszej gry tak dobrą i ekscytującą, jak to tylko możliwe. Wstawianie w nią niejasnych, prywatnych żartów lub rzeczy, których nie każdy ma takie same szanse zrozumienia lub odkrycia jest sprzeczne z tą misją. Powiedziawszy to, kto nie kocha easter egg? Z czasem mogą istnieć niejasne odniesienia do postaci historycznych, dzieł beletrystycznych, legend, filmów, a nawet innych gier, którym chcemy dać ukłon i uhonorować poprzez bezpośrednie lub pośrednie wzmianki.

Lochy w Pax Dei

Ręcznie robione z jakiegoś powodu. Wielu powodów.

Lochy są zawsze przesiąknięte wiedzą, tajemnicą i celem. Bez tego nie byłoby sensu robić ich wszystkich ręcznie. Lochy muszą być twarde i bezlitosne. To, że ktoś znajdzie wejście do lochu, nie gwarantuje, że każdy będzie mógł je eksplorować przez cały czas. Rzeczywiście, wyobrażamy sobie, że na początku lochy są miejscami, do których próbujesz się zagłębić, ale za każdym razem dostajesz w tyłek.

I powiedzmy, że znajdziesz prawdziwych panów tego miejsca. To, że ich znalazłeś, nie oznacza, że możesz ich pokonać. Możesz spróbować jeszcze raz, możesz nauczyć się kilku rzeczy, wrócić do domu i wrócić później z dwukrotnie większą liczbą ludzi, a być może znowu wszyscy zginiecie.

Chodzi o to, że gra nie zawiera z graczem żadnych umów. Nikt nie obiecuje ci, że jeśli wykonasz A, B i C, zdobędziesz łaski u jakiegoś władcy i osiągniesz maksymalny poziom, zostaniesz nagrodzony błyszczącym smokiem. JEŚLI jest smok, każdy będzie mógł do niego podejść i zostać bezceremonialnie zjedzony.

Ale tak, loch będzie miał natychmiastowych mieszkańców, zgromadzenie wrogów i potworów, które próbują pokrzyżować ci plany na każdym kroku. Zbiór istot, które mają własny powód, by tam być, własne cele i historię, tajemnice i zasoby. Ale to nie wszystko. Czy obecni mieszkańcy sami stworzyli to miejsce? A może przenieśli się do czegoś, co już tam było? Czy może gdzieś w dole czai się jakieś starożytne zło, które czeka na odkrycie? A może to miejsce prowadzi do innych, nieodkrytych dotąd miejsc lub miejsc, które nie są tego stworzenia?

Lochy. Myśląc ogólnie o grach RPG, żadne miejsca nie są tak żywe w umyśle, jak naprawdę dobre i soczyste lochy.

Jak odkryć wiedzę w świecie Pax Dei?

Szukaj, a znajdziesz, albo zgiń próbując

Istnieje kilka sposobów, dzięki którym gracze mogą poskładać przeszłość i poznać siły, które działają dookoła. Oczywiście na stronie będziemy umieszczać fragmenty wraz z grafikami koncepcyjnymi, a nawet zrzutami ekranu, a wszystko, co się tam pojawi, jest kanonem, absolutnymi faktami na różne tematy z historii świata. A potem niektóre rzeczy zostaną ujawnione lub zasugerowane na forach, na Discordzie lub gdzie indziej.

Pełne spektrum tego, jak historia jest ujawniana w grze, będzie ewoluować w miarę wdrażania funkcji, które są z tym związane. Gdy rozpocznie się alfa, rzeczy, których możesz użyć, aby zacząć układać historię świata, to nazwy przedmiotów i NPC, opisy, nazwy miejsc, różne typy starych struktur i wizualne kolejki, gdy zagłębisz się w twierdze wroga.

Ach… i książki!

Przeczytaj, a znajdziesz.

Wiele pytań dotyczyło książek, tego, czym są książki w Pax Dei, jak będziemy z nich korzystać i jak będziemy się z nich uczyć, więc chciałbym tutaj powtórzyć to, co powiedziałem na ten temat wcześniej. 

Inspirację czerpaliśmy z książek z czasów średniowiecznych:

• Biblioteki w czasach wczesnego średniowiecza były niezwykle cenne, przechowując skarby umysłu.
• Wejście do biblioteki było przywilejem nielicznych, a książki najczęściej przykuwano łańcuchami do biurek, żeby nie zostały wyniesione.
• Niektóre ważne biblioteki działały na mocy zarządzenia papieskiego, zabraniającego wyjmowania z nich książek pod groźbą ekskomuniki.
• Wejście do pokoju pełnego ksiąg dawało obietnicę, że nie tylko znajdziesz się w obecności wielkich umysłów, ale także w domu wielkich władców, którzy rozumieli znaczenie wiedzy.
• Często wierzono, że książki i zawarte w nich teksty mają nadprzyrodzone właściwości, boskie lub w inny sposób magiczne.
• Rękopisy były pełne warstw intertekstualnych, symboli i ilustracji, które często przedstawiały alternatywne historie i zawierały ukryte znaczenia lub przesłania.
• Wykonywanie książek przed pojawieniem się papieru było ogromnym przedsięwzięciem i kosztownym przedsięwzięciem.

Jak być może można wywnioskować z inspiracji, dużo o tym myśleliśmy i istnieją wielkie plany dotyczące książek w grze, z których prawie żadna nie będzie w wersji alfa. I chociaż z reguły nie chcemy teraz dużo mówić o nadchodzących funkcjach, czuję, że jest to coś, co musimy nieco lepiej nakreślić, aby wszystko miało sens. Nie możemy w tej chwili obiecać, kiedy i jak dokładnie książki zostaną wdrożone, ale oto kilka fragmentów, które mogą pobudzić waszą wyobraźnię, podobnie jak naszą.

Idealnie:

• Posiadanie dobrej biblioteki powinno być imponujące, nie bez powodu!
• Powinieneś być w stanie zebrać wszelkiego rodzaju fragmenty wiedzy i przepisy z książek.
• Książki nie powinny być ścianą tekstu, którą trzeba przeczytać.
• Książki powinny angażować w grę.
• Książki powinny być częścią rzemiosła.
• Książki powinny być elementem gospodarki.

Tak... Kochamy książki

Koncepcja książek
Rola książek
Potęga książek
Obietnica książek
Magia książek
Tajemnica książek

Książki!

Magia w Pax Dei

Tworzę tak, jak mówię!

Magia jest starsza niż ludzkość i zawsze była przypisywana rzeczom, których nie możemy w pełni pojąć. Dlatego z wielką czcią i szacunkiem próbujemy zdefiniować magię w świecie Pax Dei. Aby lepiej zrozumieć tę koncepcję, powinienem wspomnieć o kilku definicjach tego, jak składa się wszechświat Pax Dei.

„Świat przyrody” to wszystko, co pochodzi i znajduje się w obecnym stworzeniu.

„Pozanaturalne” odnosi się do rzeczy i istot, które powstały w przeszłych kreacjach (tak… było ich wiele) i jakoś przetrwały gniew Boskości, ponieważ jedno stworzenie zostało zniszczone, a drugie powstało na jego szczycie. Całkiem logicznie, jeśli poszukiwaczom przygód zdarzy się pewnego dnia znaleźć drogę głęboko, głęboko do niektórych z głównych lochów świata, istnieje wyraźna możliwość, że zobaczą części tych pozanaturalnych i dawno zapomnianych światów i dowiedzą się o rzeczach które nigdy nie miały pozostać ani przetrwać.

„Nadprzyrodzone” Jest to zasadniczo wszystko we wszechświecie, które nigdy nie było częścią żadnego stworzenia. Większość z nich istnieje jako eteryczny świat duchów, ale mogą w nim również istnieć fizyczne królestwa, stworzone przez moce inne niż Boskie.

Czym więc jest magia? Jako magia, jak myślano w świecie Pax Dei, jest to coś, co pochodzi poza stworzeniem, a ci, którzy w niej żyją, nie mogą w pełni zrozumieć jej procesu, ani pojąć pochodzenia ani mocy, która się za tym kryje. Wszystko, co mogą zrobić, to eksperymentować i z czasem bawić się nim, stosując najlepsze praktyki, najlepiej bez spalenia wioski lub utraty palców w tym procesie.

Oczywiście nie zamierzam za bardzo rozpisywać się na temat magii, jest to coś, co chcemy, aby gracze odkryli i z czym poeksperymentowali. Mogę jednak mówić trochę o naturze magii. Mówi się, że magia w Pax Dei jest prawdziwa i niekwestionowana. Co to znaczy?

Przede wszystkim magię należy postrzegać jako część normalnej egzystencji. Musi być logiczny, biorąc pod uwagę wyobrażenia o tym, jakie siły działają i z czego zbudowane są światy. Wiarygodność jest kluczowa.

Po drugie, my, jako mieszkańcy świata Pax Dei, widzimy tylko to, co przenika do tego świata mocarstw pozaziemskich. Kto wie, co tam jest naprawdę?

Kolor magii

To, co wiemy na pewno, to to, że kiedy powstał ten świat Pax Dei, użyto mocy ducha do wydobycia elementów stworzenia, ziemi, wody, powietrza i ognia, z eteru i manipulowania nimi, aby stworzyć wszystko, co widzimy dzisiaj. Wiemy również, że Boskość dała ducha niektórym rzeczom, które zostały stworzone, i tym samym zapoczątkowała życie, magiczną siłę samą w sobie, unikalną dla stworzenia.

Oznacza to również, że wszystko, co żyje, ma w sobie element ducha, podobnie jak elementy stworzenia. Należy zauważyć, że niektóre istoty zostały obdarzone silniejszym duchem niż inne. Ten element duchowy może być obserwowany, komunikowany i manipulowany przez Boskość, i to jest podstawa tego, co nazywa się Boską magią. To znaczy Boska magia używa ducha do manipulowania elementami stworzenia i ma tendencję do wprowadzania energii do świata przyrody.

Podobnie i jako świadectwo pochodzenia Czarnego Pana, magia demoniczna jest również magią duchową, napędzaną tą samą mechaniką, naturą i żywiołami, co magia Boska. Ale na tym kończą się wszelkie porównania. Ten rodzaj magii wywodzi się z pragnienia prześcignięcia Boskości i bycia większym, większym, bardziej szczegółowym i bardziej imponującym. Demoniczna magia jest również samolubną siłą. Oznacza to, że demoniczna magia wykorzystuje ducha do manipulowania elementami stworzenia i ma tendencję do czerpania energii ze świata przyrody.

Pochodzenie innych znanych rodzajów magii nie zostanie tutaj ujawnione, ale krótko o nich wspomnę:

Magia druidów wykorzystuje siłę życiową do manipulowania elementami stworzenia. Choć może być potężny, nie istnieje poza naturą lub pozanaturalnymi królestwami. Kolejny ważny fragment… ponieważ nie wykorzystuje ducha, nie jest wykrywalny ani przez Boskość, ani przez demona.

Magia szamańska wykorzystuje istoty duchowe w świecie przyrody do bezpośredniego manipulowania siłą życiową. Nie ma bezpośredniego wpływu na elementy stworzenia. Jak można się spodziewać, ten rodzaj magii nie pozostaje niezauważony wśród sił nadprzyrodzonych.

Mogą istnieć jeszcze inne odcienie magii, ale o tym później.

Imiona na świecie

Co jest w imieniu

Zgodnie z tym, że przeszłość jest nasza, a przyszłość wasza, na świecie pozostało wiele starych imion sprzed wieków. Albo są to nazwy starych królestw, albo zostały nazwane na cześć ważnych wydarzeń, które tam miały miejsce, ale większość z nich to nazwy z czasów starożytnych i nikt już tak naprawdę nie wie, co one oznaczają, chociaż istnieje wiele teorii… Być może nie wszystkie, ale większość ziem centralnych, rzek, jezior i gór będzie miała nazwy. Również znaczące miejsca, święte miejsca, główne lochy i inne miejsca historyczne zazwyczaj mają nazwy, albo na mapie, albo ukryte gdzieś w grze.

Nazwa świata jest wspólną nazwą dla wszystkich, którzy kiedykolwiek tam mieszkali, niektórzy nazywają go Ziemią, inni Stworzeniem, ci, którzy strzegą lasu, mówią o Duenu, a jeszcze inni o Oszustwie Rexa Mundiego. Wszystko zależy od twojej perspektywy.

Główny region, od którego zaczniemy nazywa się Gallia i jest podzielony na kilka centralnych prowincji, takich jak między innymi Merrie i Kerys. Ale to, co TY jako gracz będziesz nazywać, jest tym, co tworzysz. Farmy, wioski, miasta, placówki, zamki, a nawet ziemie konsolidowane w ramach większych sojuszy graczy.

I tak, oczywiście, istnieje szansa, że ​​niektórzy ludzie wymyślą okropne imiona, ale zaletą tego jest to, że do tego stopnia poznasz je, zanim jeszcze je spotkasz. Wierzę jednak, że ludzie najczęściej znajdą godne nazwy dla rzeczy, z których mogą być dumni.

Pochodzenie

Skąd przybyliśmy

Nie wchodząc w szczegóły, oto część starożytnego tekstu, napisanego mniej więcej w czasie, gdy świat Pax Dei został po raz pierwszy kompleksowo opisany

„Obecny stan rzeczy
Od prawie stulecia, od zabicia ostatniego odkupiciela, żaden uświęcony wysłannik Boga nie pojawił się na ziemi. Nie objawiono żadnych proroków, żadnych odkupicieli ani nowych świętych, a jedynie sporadyczne pogłoski o odległych manifestacjach boskości. Siedziba Stolicy Apostolskiej pozostaje pusta, wszystkie wielkie królestwa ziem centralnych upadły i leżą w ruinie. Legendarne klasztory założone przez Oroaela, szóstego odkupiciela, zostały splądrowane i opuszczone, a wielkie twierdze paladynów Armozela, piątego odkupiciela, zostały utracone, pozostały tylko legendy, plotki o ich miejscu pobytu.

Czy Bóg zapomniał o swoich dzieciach?

Nikt nie wie na pewno, ale dla wszystkich jest oczywiste, że Pax Dei, ochrona Boskości, kurczy się coraz bardziej, pozostawiając coraz większe połacie ziemi otwarte dla wciąż rosnącej ciemności skradającej się z Rimlands i agentów Czarny Pan z każdym rokiem staje się coraz śmielszy. W rzeczywistości jedynym cywilizowanym miejscem, które nadal istnieje, jest podobno sama Axis Mundi, a przynajmniej taką mamy nadzieję. Nikt tam nie został wpuszczony od czasu zamordowania Loiosa, a poza tym kilka pobliskich osad.

Stworzenie woła o zbawienie, woła o zdolne ciała i umysły, aby przeciwstawiły się nadciągającej ciemności, podniosły sztandar światła i raz jeszcze przepędziły siły zła, skąd nadeszły. Aby to osiągnąć, stare pola muszą zostać wykarczowane na nowo, wykarczowane drzewa, odbudowane drogi, wzniesione wsie i stworzone przemysły. Utracona mądrość minionych wieków musi zostać ponownie odkryta, relikwie i święte miejsca odkopane, kościoły zbudowane, a wola Boża ponownie przekształcona w dumne bastiony wiary zarówno w kraju, jak iw najdalszych zakątkach świata”.

~ Sages Annals, ostatni rozdział.